Dünya’ya yaklaşan Bennu adlı asteroitte yaşam için temel aminoasitlerden biri olan triptofanın varlığına dair güçlü kanıt bulundu.
Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA), OSIRIS-REx görevi kapsamında 2020’de Bennu yüzeyine iniş yapmış, 121,6 gram kaya ve toz örneği toplamıştı.
Keşif bu örneklerden yalnızca 50 miligramı üstünde yapıldı. PNAS dergisinde yayınlanan sonuçların kesinleşmesi için daha fazla test gerekiyor.
Örneklerin küçük bir bölümü dünya genelindeki araştırmacılara dağıtılmış durumda.
Bennu’nun bileşiminin Güneş sisteminin erken dönemine ait kimyasal özellikler taşıması yaşamın başlangıcına ilişkin önemli ipuçları sunuyor.
Bennu’da daha önce toplam 33 aminoasit bulunmuştu, fakat bunlardan yalnızca 14’ü Dünya’daki canlı organizmalar tarafından protein oluşturmak için kullanılıyor. Triptofan da bu son gruba katıldı.
Son analizle asteroitte triptofanı da içeren protein yapıcı aminoasitlerin sayısı 20 üzerinden 15’e yükseldi.
NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden Astro-kimyager José Aponte “Triptofanın bulunması büyük bir gelişme, çünkü şimdiye kadar hiçbir meteorda veya uzay örneğinde görülmemişti” dedi.
Aponte’ye göre keşif yaşamın yalnızca Dünya’da oluşmadığı, Güneş sisteminin erken döneminde uzayda doğal olarak üretildiği görüşünü güçlendirdi.
NASA araştırmacıları örneğin temiz koşullarda alınmış olması nedeniyle bulgunun dünya kaynaklı bir kirlenme olma ihtimalinin düşük olduğunu belirtiyor.
Asteroitler yaşamın malzemesini Dünya’ya taşımış olabilir
Uzmanlara göre Bennu ve benzeri gök cisimleri yaşamın temel moleküllerini erken Dünya’ya ulaştırmış olabilir.
Bennu üzerinde amonyak ve çeşitli minerallerin de bulunması organik kimyanın uzayda da doğal olarak gelişebildiğini gösteriyor.
Pennsylvania Eyalet Üniversitesi’nden Kate Freeman “Bennu asteroitinde triptofan bulmak büyük bir olay, çünkü triptofan en karmaşık amino asitlerden biri ve şimdiye kadar hiçbir göktaşında veya uzay örneğinde görülmemişti” dedi.
Bennu’nun Dünya’ya çarpışma riski
Bennu yaklaşık yarım kilometre genişliğinde bir gök cismi.
Veriler 2182’de Dünya’ya çarpma olasılığının yüzde 0,037 olduğunu gösteriyor.
Bilim insanları böyle bir çarpmanın küresel iklim üstünde ‘etki kışı’ yaratabileceği uyarısında bulunuyor.

