Pentagon, Orta Doğu’da müttefiklerine yönelik artan füze ve insansız hava aracı saldırılarına karşı yürüttüğü savunma operasyonlarında ciddi bir mühimmat darboğazıyla karşı karşıya kaldı. Özellikle Patriot ve THAAD sistemlerinde kullanılan önleyici füzelerin harcanma hızı yıllık üretim kapasitesini aşmış durumda. Bu durum Pasifik bölgesindeki savunma önceliklerinin ve sevkiyat takvimlerinin yeniden yapılandırılmasını zorunlu kılıyor.

Üretim bantları sahadaki tüketim hızına yetişemiyor

Savunma sanayi verilerine göre, ABD’nin en gelişmiş hava savunma füzesi olan PAC-3 MSE modelinin yıllık üretim miktarı yaklaşık 500 adet civarında seyrediyor. Ancak Orta Doğu’da İran ve müttefiklerinden gelen yoğun saldırı trafiği, bu miktarın çok daha fazlasının kısa sürede tüketilmesine neden oldu. Pentagon, envanterdeki bu açığı kapatmak için halihazırda Güney Kore, Japonya ve Tayvan gibi ülkeler için planlanan teslimatları Orta Doğu cephesine yönlendirme kararı aldı.

Asya-Pasifik teslimatlarında gecikme takvimi

Mühimmat stoklarındaki bu kayma, Asya’daki müttefiklerin savunma kapasitelerini doğrudan etkiliyor. Tayvan’ın uzun süredir beklediği yeni nesil hava savunma füzelerinin teslimat tarihlerinde ertelemeye gidilirken, Güney Kore’deki mevcut bataryaların yedek parça ve mühimmat ikmal süreçlerinde de öncelik sıralaması değişti. Washington, bölgedeki caydırıcılığı koruma sözü vermesine rağmen, fiziksel stokların yetersizliği nedeniyle Pasifik hattındaki “hazır kuvvet” oranlarında düşüş yaşanıyor.

İki cepheli lojistik çıkmazı

Pentagon, aynı anda hem Orta Doğu’daki aktif çatışma bölgelerini desteklemek hem de Asya-Pasifik’te Çin’e karşı savunma şemsiyesini diri tutmak arasında bir ikilem yaşıyor. Savunma sanayi devleri üretim hatlarını genişletmek için ek bütçe ve süre talep etse de, mevcut mühimmat krizinin kısa vadede çözülmesi beklenmiyor. Bu durum, ABD’nin küresel ölçekteki askeri varlığının ve müttefiklerine sunduğu güvenlik garantilerinin lojistik sınırlarını test ediyor.