Brezilya’nın Bahia kıyılarından yaklaşık 70 kilometre açıkta bulunan volkanik Santa Barbara Adası, biyoloji dünyasını şaşırtan bir hayatta kalma hikayesine ev sahipliği yapıyor. Adada yaklaşık 250 yıldır varlığını sürdüren bir keçi sürüsünün, hiçbir tatlı su kaynağı bulunmayan bu ekstrem koşullarda nasıl hayatta kaldığı bilimsel incelemelere konu oldu.

Tarihi kayıtlar, keçilerin 18. yüzyılda sömürgeciler tarafından acil gıda kaynağı olarak adaya bırakıldığını gösteriyor. Ancak kolonileşme çabaları başarısız olup insanlar adayı terk ettiğinde, keçiler bu ıssız ve kurak ekosistemde kaderlerine terk edildi. Aradan geçen 2,5 asır boyunca sürünün, dış dünyadan tamamen izole bir şekilde neslini devam ettirdiği belirlendi.

Abrolhos Milli Deniz Parkı yetkilileri ve bilim insanları, bölgede yaptıkları uzun süreli gözlemlerde keçilerin doğrudan su içtiğine dair hiçbir kanıta rastlamadı. Uzmanlar, hayvanların sıvı ihtiyacını karşılamak için iki temel strateji geliştirdiğini tahmin ediyor:

Adada yaygın bulunan ve bünyesinde yüksek oranda su depolayan beldroega gibi etli bitkilerin ana sıvı kaynağı olduğu düşünülüyor.

Keçilerin zamanla deniz suyundaki tuzu süzebilecek veya vücuttaki suyu minimum düzeyde harcayacak şekilde fizyolojik bir değişim geçirmiş olabileceği üzerinde duruluyor.

Keçilerin zorlu şartlardaki başarısı adanın yerli ekosistemi içinse bir tehdit. Chico Mendes Biyoçeşitlilik Koruma Enstitüsü (ICMBio), sürünün endemik bitki örtüsüne zarar verdiğini ve adada üreyen nadir deniz kuşlarının yuvalarını tahrip ettiğini raporladı. Bu doğrultuda adadaki son 27 keçi geçtiğimiz dönemde tahliye edilerek koruma altına alındı. Bilim insanları, bu hayvanların sergilediği ekstrem dayanıklılığın şifrelerini çözmeyi hedefliyor.