Geçenlerde bir hikâye dinledim.

Aslında hikâye demek biraz eksik kalır…

Biraz azim, biraz sabır, biraz da o bildiğimiz “içten gelen tutku” meselesi.

Selda Jewellery’nin hikâyesi.

Bir atölyede başlayan merak

Selda, bir kuyumcunun kızı.

Çocukluğu atölyede geçmiş. Babasının tezgâhının kenarında…

Hani bazı çocuklar oyuncakla oynar, bazıları izler ya… O izleyenlerden.

Elinde kâğıt kalem, sürekli bir şeyler çiziyor.

Çünkü bazı şeyler öğretilmez. İçinde vardır.

Hayat sadece atölye değil

Bir yandan da hayat devam ediyor.

Kızı milli tenisçi.

Yani bir yanda atölye, diğer yanda annelik.

İkisini aynı anda yürütmek…

Kolay değil.

Ama merak dediğin şey, kolay vazgeçilen bir şey değil.

Kapalıçarşı’da ustaların arasında büyüyor.

Sessiz, dikkatli, sabırlı.

Markaların doğduğu o an

Sonra bir gün…

Kendine ve kızına küçük takılar yapıyor.

Kolyeler, küpeler…

Ve klasik soru geliyor:

“Bunu nereden aldın?”

Aslında birçok markanın doğduğu an tam da burası.

Talep, tutkuyla buluşuyor.

Bir ürün değil, bir duruş

Selda Jewellery’yi sadece “takı markası” diye anlatmak eksik olur.

Daha çok bir duruş.

Hedef net: Güçlü, vazgeçmeyen kadınlar.

İlham kaynağı ise doğa.

Ama o kartpostal doğası değil…

Daha karmaşık, daha gerçek olan.

İlk sembollerinden biri “dragon”.

Gücü, bereketi, cesareti temsil ediyor.

Bir kadının içindeki potansiyel gibi.

Kadınlar neden alıyor?

Burada ilginç bir şey var.

Bu takıları alan kadınlar sadece estetik için almıyor.

Hikâyesi için alıyor.

Hatta markanın anlattığına göre, en çok duydukları cümle şu:

“Bunu taktığımda kendimi daha güçlü hissediyorum.”

Bir tasarım için bundan daha büyük başarı var mı, emin değilim.

Kapalıçarşı’dan dünyaya

Bugün marka hâlâ Kapalıçarşı’da.

Bu bir tercih.

Çünkü Selda, Türk tasarımının tam merkezden, dünyanın içinden doğmasını istiyor.

Ama iş sadece orada kalmamış.

Londra…
Dubai…
Amerika…

Ve yakında Monaco.

Kimsenin görmediği altı yıl

Ama burada küçük bir detay var.

Bu büyüme öyle bir gecede olmamış.

Altı yıl boyunca…

Gündüz başka işler, gece tasarım

Yani başarı dediğimiz şey, genelde kimsenin görmediği saatlerde oluyor.

Hikâyeye yeni bir nesil katılıyor

Bugün kızı da yanında.

Amerika’da eğitim almış, değerli taşlar konusunda uzmanlaşmış.

Markanın global tarafını yönetiyor.

Artık bu bir marka değil sadece.

Bir aile hikâyesi.

Paris’te yeni bir kapı

Ve hikâyenin en dikkat çekici kısmı burası.

Paris.

Sotheby’s ile yapılan iş birliği.

Bu sadece bir etkinlik değil.

Bir eşik.

Selda Jewellery, bu yapı ile çalışan ilk Türk mücevher markası oluyor.

O davetin dili başka

İlk gün bir söyleşi…

Yağmur Akgül ve Magali Tesser.

Aslında bir konuşmadan çok, bir hikâyenin aktarımı.

İkinci gün?

Sadece 20 kişilik bir akşam yemeği.

Koleksiyonerler, galeri sahipleri, yüksek mücevher alıcıları…

Bu tür davetler satış için yapılmaz.

Konumlanmak için yapılır.

Asıl mesele ne?

Bu hikâyeyi sadece “başarı hikâyesi” diye okumak kolay.

Ama eksik.

Çünkü burada başka bir şey var:

Bir atölyede başlamak
Gece çalışmak
Ustalardan öğrenmek
Ve vazgeçmemek

Dünyada da örnekleri var

Coco Chanel: Bir yetimhaneden çıktı.

Sara Blakely: Evinde başladı.

Hiçbiri mükemmel şartlara sahip değildi.

Ama hepsinin ortak noktası aynıydı:

Net bir hikâye ve ısrar.

Bazı markalar ürün satar.

Bazıları his.

Selda Jewellery ikincisini yapıyor.

Bir atölyede başlayan hikâye, bugün dünyanın en prestijli salonlarında anlatılıyor.

Ve belki de en önemlisi şu:

Bu sadece bir marka hikâyesi değil.

Güçlü kadınların görünür olma hikâyesi.