40’lı yaşlarda bir erkeğin zihnini en meşgul eden sağlık problemi cinsel performansı olsa gerek.

Neden?

Bilim insanlarının sürekli bu konuyu araştıran araştırmalarına rastlıyorum da ondan…

Üstelik araştırmalar cinsel performans konusunu yine 40 yaş grubu erkeklerin ikinci en önemli kaygısı ile birleştiriyor: Kalp krizi riski.

American Journal of Cardiology’de yayımlanan bir çalışma haftada iki kez seks yapan erkeklerin kalp krizi riskinin %50 azaldığını söylüyor.  Çalışmada 40–70 yaş arası erkekler, 16 yıl boyunca izlenmiş. Sonuçlara göre haftada iki kez seks yapan erkeklerin kalp krizi riski %50 azalıyor.

2024’de 17 bin kişilik yeni bir araştırma yayınlanmış. Bu araştırmada da yılda 12’den az seks yapanlarda riskin en yüksek olduğu tespit ediliyor.

Tüm bu araştırmaların ortak bir sonucu var: Daha sık cinsel aktivite, daha düşük kalp hastalığı riski. Bu cümleyi 40 yaş üstü bir erkeğin okuduğu anı hayal edebiliyorum. Gözler bir anda parlıyor. İç ses hemen devreye giriyor: “Demek ki bu artık keyif değil… sağlık meselesi.”

Bir anda seks, romantizmden çıkıp “koruyucu hekimlik” kategorisine yükseliyor. Neredeyse reçete gibi: “Haftada iki kez, tercihen akşam, tok karnına romantizm.”

Ama gerçek hayat tabii ki bu kadar düzenli çalışmıyor. 40 yaşından sonra seks, spontane bir şey olmaktan çıkıp planlanan bir aktiviteye dönüşüyor. İlk konu: performans. Gençken sistem basitti, çalışır ya da çalışır. Şimdi ise bazen bağlantı zayıf, bazen sunucu yanıt vermiyor. Ve sunucu ilk kez yanıt vermediğinde de erkeklerin büyük kısmı aynı şeyi düşünüyor: “Bu sadece benim başına mı geliyor?” Cevap, hayır. Hepiniz aynı negatif güncellemeyi alıyorsunuz.

Bir de süre meselesi var. Eskiden “erken bitirme” korkusu vardı. Şimdi daha sofistike bir soru var: Başlayıp sürdürülebilecek mi? Arka planda ise sessiz bir oyuncu var: testosteron. Eskiden sebepsiz gelen istek, şimdi şartlara bağlı. İstek için ortam gerekiyor. Ortam için huzur. Huzur için mümkünse az stres ve iyi bir uyku.

Yani aslında mesele romantizm değil, lojistik. Ve tabii en büyük rakip: yorgunluk. 20’li yaşlarda gece 02:00’de enerji varken, 40’tan sonra 22:30’da sistem kapanışa hazırlanıyor. Sevgilisi romantik bir bakış atıyor… Adamın iç sesi: “Bunu yarın sabah konuşsak olur mu?” Libido var. Ama pil düşük.

Bir de kimsenin konuşmadığı taraf var: zihin. Erkeklerin kafası dolu. İş, para, sorumluluklar… O sekmeler kapanmadan bedenin “performans moduna” geçmesi zor. Yani bazı zaman da mesele fiziksel değil, zihinsel. 40 yaşından sonra erkek olmak biraz tuhaf.

Bir sabah uyanıyorsun ve hayat sana iki haber veriyor: Birincisi, artık genç değilsin. İkincisi… hâlâ genç olduğunu düşünüyorsun. Yani deyim yerindeyse kuyruğu dik tutmak gerekiyor(anladınız siz onu).

Tabii ki erkekler bu konuları konuşmuyor. Herkes birbirine “her şey yolunda” mesajı veriyor. Oysa değil. Gerçekte olan ara sıra aksayan sistemler, değişen ritimler, farklı ihtiyaçlar… Ama kimse itiraf etmiyor.

Halbuki biraz konuşsalar fark edecekler ki yalnız değiller. Aynı kaygılar, aynı aksaklıklar, aynı “bugün değil yarın” halleri… Herkesin hayatında var. Ve belki de bu yaşın en büyük avantajı şu: Artık kusursuz olmak zorunda değilsin. Zaten kimse değil.

40 yaş sonrası seks bir performans meselesi değil, bir uyum meselesi.Eskisi gibi olmak zorunda değil. Zaten olmayacak. Ama bu kötü olduğu anlamına gelmiyor.

Gençlikte hız vardı. Şimdi anlam var. Eskiden refleks vardı. Şimdi farkındalık var.

Ve evet… bilim haftada iki kez diyor olabilir. Ama hayat bazen haftada bire düşürür, bazen ayda bire. Önemli olan sistemin tamamen kapanmaması.

Galiba 40’tan sonra erkekler için en büyük başarı, romantizmi planlamak değil…planladığı gün mavi ya da sarı hapı uyumaya geçmeden önce ne zaman alacağına karar vermek:) Hani bir alternatif..